PRAKTIJK






Praktijksessie toelichting voor de cliënt.

 

De door mij (Mary) ontwikkelde behandelwijze kenmerkt zich door een uniek energetisch diagnostisch-model dat enkel door afgestudeerden van mijn Academie wordt gehanteerd.  

 

Ons lichaam is ons huis waar in wij wonen (fig. 1 )

Door dat hele huis loopt onze ‘elektrische bedrading’ - het meridianenstelsel (fig.2 ).





Figuur 1: Ons lichaam ons huis                                                         Figuur 2: Meridianenstelsel

 

Ook heeft ons huis een ‘meterkast’ - de wervelkolom - met zeven ‘stoppen’, die in de medische wereld bekend staan onder de naam endocriene (hormonale) klieren.

Op fig. 1 zijn deze stoppen te zien als ´schotelantennes´ die in verbinding staan met onze wervelkolom en zo met ons brein (neurologische interactie).

De energetische naam voor zo´n stop is Chakra.

Elke stop heeft een taak in het gebied waarin deze zich bevindt.

Een emotionele taak (ons beleven c.q. gevoel), een mentale taak (ons verlangen c.q.

wilskracht) en een fysieke taak (lichamelijk welzijn, balans te onderhouden binnen alle regelsystemen in het lichaam).

Daarnaast dienen al deze stoppen goed samen te werken via een terugkoppelingssysteem dat in regulier medische kring bekend staat als aansturend c.q. terugkoppelend endocrien systeem ten behoeve van alle andere regelsystemen. Regelsystemen die door middel van diverse sub-regelsystemen binnen het lichaam zorg dragen voor ons welzijn, ons evenwicht en zo onze harmonie waarborgen.

Dit terugkoppelingssysteem wordt aangestuurd door zenuwprikkels die in eerste instantie

een reactie zijn op prikkels die vanuit onze zintuigen via deze chakra-stoppen worden waargenomen als ´anders´ dan op dit moment in ons lichaam(ons huis) door ons beleefd c.q. doorleeft.

Door dit signaal van verschil door te geven via het zenuwstelsel naar onze hersenen, worden we ons bewust van dit verschil tussen ontspanning en aanspanning, inspanning c/q overspanning en onderspanning van binnen en buiten ons. Prikkels die onmiddellijk door onze hersenen na ontvangst worden geanalyseerd. (fig. 3 ).




                               Figuur 3: Prikkeloverdracht

 

Onze hersenen mogen we de ´regelkamer´ ofwel “ Mission Controle” noemen. (fig. 4 ) Van hieruit worden ontvangen prikkels omgezet in ´actie op reactie signalen´, die reageren door prikkels terug te zenden via het ruggenmerg naar elders waar nodig in het lichaam.



Figuur 4: Hersenen 

 

Via deze signaaluitwisseling is er sprake van een verandering van onze ´spanningsboog´ in het lichaam. Wat een samentrekken/aanspannen of juist een loslaten/ontspannen van onze (zenuw)weefsels bewerkstelligt.

In reactie hierop gaat een endocriene klier reageren door meer of juist minder van een

bepaalde hormonale stof aan te maken of zelfs andere clusters hormoonstoffen voor herstel of ten compensatie te produceren of een dergelijk proces te staken.

Als dit gedurende een kortere periode is, kan het lichaam dit hanteren en herstelt zich als

een situatie is verwerkt.

Echter wanneer omstandigheden van dien aard zijn dat er geen sprake kan zijn van normaal herstel, worden andere alternatieve oplossingen door het brein ‘bedacht’ hetgeen veelal stelsels en organen dusdanig belast dat na verloop van tijd of juist bij ontregeling van deze ‘noodsystemen’ klachten optreden, met een risico van kwaad tot erger waarbij de ‘standaardtherapie – wat dat ook zijn moge - ogenschijnlijk geen heilzaam herstel bewerkstelligt.

Deze verschijnselen kunnen lichamelijk, psychisch, maar ook sociaal - emotioneel van aard zijn.

Dit staat in directe relatie met de aard en kwaliteit van de persoonlijke conditie c/q constitutie van deze mens.

Dit verklaart ook het onderling verschil tussen mensen, hun onderling al dan niet reageren op factoren, ook al (b)lijken de levensomstandigheden, levensstijl en afkomst gelijk!

“ Mission Control”, ons brein, verdelen wij in een voorbreindeel en een achter breindeel (zie fig.4) .

Het voorste gebied kan men vergelijken met het toetsenbord (zintuiglijk bewustzijn) van de computer. Hiermee bepalen wij wat wij op ons scherm willen zien.

Echter wanneer er sprake is van een ´virus´ op de harde schijf (achter brein Primaire visuele schors– Lange Termijn Geheugen) zal de verwachtte beeldvorming veelal niet aan deze verwachting kunnen voldoen en geeft een beeld weer dat is gebaseerd op eerdere ervaringen en de wijze waarop wij (c/q ons voorgeslacht – DNA informatie) dit wel doorleefde c/q overleefde.

Verward, vechtend of vluchtend – afhankelijk van het ingeschakelde ´programma´ waarbij de vitaliteit die we enkel gebruiken voor creatieve oplossingen via meridianen weggeleid wordt naar de kleine hersenen ten behoeve van de stressregulering en het overleven..

Hier regelt het overlevingsmechanisme de benodigde stress-chemicalisatie via ons limbisch systeem terugkoppelend naar de fysieke mogelijkheden van het lichaam van dat moment.

Dat wil zeggen: de hierbij behorende hormoonstoffen zullen via de normale en gezond ingezette

(natuurlijke) hormonale terugkoppeling ter verdedigingstactiek zo het lichaam aansturen tot

´de stresscode´ weer is geëlimineerd!

Met andere woorden VERLEDEN speelt de baas in HEDEN HIER EN NU.

Ziende blind en horende doof kijken we in de realiteit maar zien deze realiteit beslist NIET onder ogen, noch begrijpen wij wat onze oren horen.

Kortom in deze realiteit zijn wij niet langer wie we zijn zolang deze ´waas voor ogen´ ons misleidt!

Als ´toen´ ´nu´ weet te bepalen, is het ook mogelijk met ´nu´ ´toen´ te bepalen en daarmee een dergelijk proces te veranderen!

Dat betekent ook, wanneer we deze ´stresscode´ met al zijn toeters en bellen weten te traceren, wij deze ook kunnen integreren door de negatieve uitwerking te neutraliseren en om te vormen ten behoeve van het ´nieuwe´ breinbewustzijn´ waardoor de stresslevels reduceren en spieren hun normale vitaliteit tot het normale spierniveau terugbrengen.

De enige die kan ´vertellen´ welke stresscode c.q. stress input hieraan ten grondslag ligt is de persoon in kwestie zelf.

Daarbij maken wij gebruik van een spiertest c/q spiercircuits. Deze worden als non-verbale communicatie ingezet c.q. in hun functioneren ‘gebalanceerd’ c.q. hersteld volgens één of meer van de vele mogelijkheden die Toegepaste Kinesiologie ofwel Applied Kinesiology ons te bieden heeft (fig. 5).